Kuran-ı Kerim

Âl-i İmrân Suresi 14. Ayet Meali, Arapça Yazılışı, Anlamı ve Tefsiri

Âl-i İmrân Suresi 14. Ayet Meali, Arapça Yazılışı, Anlamı ve Tefsiri

Bu paylaşımımızda siz kıymetli okurlarımız için Kuran Meali ve Tefsiri ile alakalı bilgiler sunmaya çalıştık. Kuran Meali ve Tefsiri başlıklı konumuzu dikkatli okumanızı öneririz. Yazımızın detayın Kuran Meali ve Tefsiri ile alakalı geniş bir şekilde bilgilere sahip olacaksınız.

Âl-i İmrân Suresi 14. ayeti ne anlatıyor? Âl-i İmrân Suresi 14. ayetinin meali, Arapçası, anlamı ve tefsiri…

Âl-i İmrân Suresi 14. Ayetinin Arapçası:

زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَٓاءِ وَالْبَن۪ينَ وَالْقَنَاط۪يرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِۜ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَاللّٰهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَاٰبِ

Âl-i İmrân Suresi 14. Ayetinin Meali (Anlamı):

Kadınlara, oğullara, yüklerle altın ve gümüş yığınlarına, iyi cins salma atlara, sağmal hayvanlara ve ekinlere olan düşkünlük isteği insanlara câzip gösterildi. Bunlar, dünya yaşamının geçici birer metâından ibarettir. Asıl varılacak güzel yer, Allah yanındadır.

Âl-i İmrân Suresi 14. Ayetinin Tefsiri:

Âyet-i
kerîme, insanın iç dünyasını, gönül yapısını ve en derin hislerini tahlil
ederek, onun fıtrat itibariyle nelere karşı zâfiyeti, düşkünlüğü ve muhabbeti
olduğunu haber verir. Bunların başında karşı cinse alâka, nesli devam ettirmek,
zengin olmak, makam, mevki ve şöhret sahibi olmak, neşeli ve keyifli bir hayat
sürmek, hayvanî ve nebâtî her türlü nimetlerden istediği gibi istifade etmek
gelir. Gerçekten de topraktan yaratılan, gözünü sayısız dünya nimetleri içinde
açan ve dâimî bir surette o nimetlerle perverde olan insan, bu nimetlere
gönlünü bağlar ve nefsânî arzuların da desteğiyle aralarında kuvvetli bir
muhabbet bağı meydana gelir. Yüce Rabbimiz, insanı bu fıtrat üzere yaratmıştır.
Cenâb-ı Hakk’ın iradesi istikâmetinde insan yaşamının devamı ve neslin bekâsı
için dinin koyduğu belirli ölçülere göre bu nimetlerden istifade etmek insanın
en tabiî hakkıdır. Helâl ve temiz olmak şartıyla dünya nimetlerinden istifade
etmeyi emreden (bk. Bakara 2/172) ve Allah’ın helâl saydığı şeyleri haram
kılmayı yasaklayan âyet-i kerîmeler bize bu gerçeği öğretmektedir. (bk. Mâide
5/87; Tahrîm 66/1) Bunlar içinde özellikle şu âyet-i kerîme, dünya-âhiret
dengesinin sağlanabilmesi yönünden konunun nirengi noktasını ortaya koyar:

“Rasûlüm şöyle de: «Allah’ın kulları için yarattığı zînetleri,
temiz ve hoş rızıkları kim haram kılabilir?» De ki: «Bunlar, dünya yaşamında iman
edenler içindir; kıyamet günü ise yalnızca mü’minlerin olacaktır.» İşte biz,
bilen bir toplum için âyetleri böyle açık açık beyân ediyoruz.”
(A‘râf  7/32)

Buna
karşılık dünya yaşamının kısa bir süre sonra sona erecek bir zînet, görüntü ve
oyalanmadan ibaret olduğunu bildiren şu âyet-i kerîmeler ise terazinin diğer
kefesini dengelemektedir:

“Mal ve oğullar dünya yaşamının zînetidir. Asıl kalıcı olan sâlih
ameller ise Rabbinin katında hem mükâfat yönünden daha hayırlı, hem de ümit
bağlamaveyaha layıktır.”
(Kehf 18/46)

“İyi bilin ki dünya yaşamı fakat bir oyundan, bir eğlenceden, bir
süs ve gösterişten, aranızda bir öğünmeden, mal ve evlatta çokluk yarışından
ibarettir. Tıpkı bir yağmur gibi ki, onun bitirdiği ekinler çiftçilerin hoşuna
gider. Sonra kuruyuverir de sen onu sapsarı kesilmiş görürsün. Ardından da
çerçöp hâline gelirler. Âhirette kâfirlere şiddetli bir azap, mü’minlere ise
Allah’tan bir bağışlama ve rızâ mevcuttur. Evet, dünya yaşamı, aldatıcı bir
menfaatten başka bir şey değildir.”
(Hadîd 57/20)

Dolayısıyla
burada en mühim husus, bu nimetleri Allah ve Rasûlü’nün tarif ettiği biçimde helâl
ve temiz yollardan kazanmak ve yine helâl ve temiz olarak bunlardan istifade
etmektir. Bu hususta harama düşmemek ve aşırıya gitmemektir. Tefsir edilen
âyet-i kerîme fıtrî bir hakikate işaret etmekte, sayılan fânî nimetlere
normalin ötesinde gönül bağlamanın âhiret saadetini tehlikeye düşürebileceğine
göze çarpmaktadır. Nitekim âyetin devamındaki, “Bunlar, dünya yaşamının
geçici birer metâından[1]
ibarettir. Asıl varılacak güzel yer, Allah katındadır”
(Âl-i İmrân 3/14)
ifadesi, bu gerçeği açıkça göstermekte; değeri bi hayli sınırlı olan dünya
nimetlerine aşırı arzu duymaktan ziyâde, Allah katında yüce bir mertebeye
erişmek için gayret göstermenin daha hayırlı bulunacağı vurgulanmaktadır.

Nitekim
devam eden âyetler, aynı vurguyu daha da derinleştirmektedir:

Ayrıca Bakınız.  Nisâ Suresi 118. Ayet Meali, Arapça Yazılışı, Anlamı ve Tefsiri

[1]اَلْمَتَاعُ(meta‘); kazanmak
ve yararlanmak demektir. Bundan hareketle yenilecek, içilecek, giyilecek ve benzeri
faydalanılabi­lecek her bir şeye meta‘ denilir. Satılık kumaşlar, kullanılacak alet
ve edavatlar, mallar ve kendisinden yararlanılan az çok gerekli şeyler de buna
dâhildir. Dünya yaşamı için kullanılan  مَتَاعُ
الْغُرُورِ
(metâ‘u’l-gurur)
ise (bk. Âl-i İmran 3/185), müşteriyi kandırmak için allanıp pullana­rak hoş
gösterilen ve alındıktan sonra aşağılık olduğu anlaşılan mal demektir. Gurûr,
aldanmak demek olduğu gibi, اَلْغَارُّ “gârr”ın ço­ğulu olarak aldatıcılar da
demek olabilir.

 

Âl-i İmrân Suresi tefsiri için tıklayınız…

Kaynak: Ömer Çelik Tefsiri

Âl-i İmrân Suresi 14. ayetinin meal karşı karşıya geldirması ve diğer ayetler için tıklayınız…

Kaynak: https://www.islamveihsan.com/

İlgili Makaleler

Bir yanıt yazın